مگر امام را به این یک شب چه نیازی است که این چنین می گوید؟
کیست که این راز را برما بگشاید؟...
اصحاب عشق را رنجی عظیم درپیش است . پای برمسلخ عشق نهادن ، گردن به تیغ جفا سپردن ، با خون کویر تشنه را سیراب کردن و... دم بر نیاوردن !
اگر ناشئه لیل نباشد ،این رنج عظیم را چگونه تاب می توان آورد؟
یا اَیُّهاالمُزَمِّل . قُمِ الیلَ ... . اِنّا سَنُلقی عَلَیکَ قَولاً ثقیلاَ.
رسول نیز آن قول ثقیل برگُرده قیام لیل نهاد. با این همه، بار وحی نیز برآن جلوه اعظم خدا سنگین می نشست.
سَبحِ طویل روز ناشئه لیل می خواهد،اگرنه ، انسان را کجا آن طاقت است که این رنج عظیم را تحمل کند؟ اما چرا شب؟ و مگر در شب چه سرّی نهفته است که در روز نیست و خراباتیان چگونه بر این راز آگاهی یافته اند؟
شب سراپرده راز و حرمِ سرّ عرفاست و رمز آن را برلوح آسمانِ شب نگاشته اند- اگربتوانی خواند. جلوه ملکوتی ِ ایمان ، نور است و با این چشم که چشم ِ اهل آسمان است ،زمین، آسمان دیگری است که به مصابیح ِ وجود مؤمنین زینت یافته است. شب عرصه تجلای روح عارف است ،اگرچه روزها را مُظهر ِ غیر است و خود مخفی است ،و در این صفت ،عارف اختران را مانَد.
سلام
سپاسگزارم . ممنون از این انتخاب زیبا . اجرتان با سیدالشهداء
سلام
از لطف شما متشکرم
التماس دعا